ADHD and creativity, ADHDawareness, NWO Vidi, Positive aspects of ADHD

Interview Martine Hoogman in de Libelle

Okt 2026: Een tijdje geleden werd ik gevraagd om mee te werken aan een artikel over ADHD in de Libelle. In eerste instantie werd er gevraagd om uitleg te geven over de hersenen van mensen met ADHD en over dopamine. Dat zijn onderwerpen waar anderen meer van weten en heb de journalist doorverwezen naar andere experts, maar ik heb haar ook laten weten dat mijn expertise ligt op het gebied van de positieve aspecten van ADHD.

Wanneer er over ADHD wordt gesproken, gaat het meestal over de uitdagingen (logisch, want die uitdagingen zijn de reden waarom mensen op zoek gaan naar hulp en eventueel een diagnose). Problemen met aandacht, impulsiviteit, hyperactiviteit of moeite met plannen krijgen begrijpelijk veel aandacht. Die uitdagingen kunnen een grote impact hebben op het dagelijks leven. Tegelijkertijd vertelt dat soms niet het hele verhaal.

In gesprekken met mensen met ADHD en met de Vereniging voor mensen met ADHD, dyslexie, dyscalculie (Impuls & Woortblind) hoor ik ook regelmatig over andere kanten van ADHD. Bijvoorbeeld over creativiteit, enthousiasme, nieuwsgierigheid, en het vermogen om buiten de gebaande paden te denken. Veel mensen beschrijven dat zij een enorme energie kunnen ervaren wanneer zij bezig zijn met iets waar hun interesse ligt. Ook noemen zij vaak spontaniteit, humor en een sterke gevoeligheid voor wat er in hun omgeving gebeurt.

Dat betekent natuurlijk niet dat ADHD altijd een voordeel is of dat de moeilijkheden genegeerd moeten worden. Een positief perspectief mag nooit leiden tot het bagatelliseren van de uitdagingen die veel mensen ervaren. Wel geloof ik dat het belangrijk is om een compleet beeld te schetsen, anders zullen we nooit helemaal begrijpen wat ADHD is. In mijn onderzoeksgroep werken we met zijn allen heel hard om positieve aspecten van ADHD een andere neurobiologische ontwikkelingsstoornissen te onderzoeken.

Juist daarom vond ik het waardevol om aan dit interview mee te werken. Het biedt een kans om het gesprek over ADHD te verbreden. Niet alleen door te kijken naar wat moeilijk gaat, maar ook naar talenten, kwaliteiten en sterke kanten die met ADHD kunnen samenhangen. Ik waardeer het dat Libelle aandacht besteedt aan dit onderwerp en hoop dat het artikel bijdraagt aan meer begrip, herkenning en een evenwichtiger beeld van ADHD.

Martine

October 2026: Some time ago, I was asked to contribute to an article about ADHD in Libelle (one of the largest and most widely read women’s magazines in the Netherlands). Initially, the journalist wanted information about the brains of people with ADHD and the role of dopamine. Those are topics on which other experts have greater expertise, so I referred her to colleagues who specialize in those areas. However, I also mentioned that my own expertise lies in the positive aspects of ADHD.

When ADHD is discussed, the focus is usually on the challenges people experience. This makes sense, as these challenges are often the reason why individuals seek help and, potentially, a diagnosis. Difficulties with attention, impulsivity, hyperactivity, and planning understandably receive a great deal of attention. These challenges can have a significant impact on daily life. At the same time, they sometimes do not tell the whole story.

In conversations with people with ADHD and with the Dutch association for people with ADHD, dyslexia, and dyscalculia (Impuls & Woortblind), I also frequently hear about other sides of ADHD. People often talk about creativity, enthusiasm, curiosity, and the ability to think outside the box. Many describe experiencing a tremendous amount of energy when they are engaged in something that genuinely interests them. They also often mention spontaneity, humor, and a strong sensitivity to what is happening around them.

Of course, this does not mean that ADHD is always an advantage or that the difficulties associated with it should be ignored. A positive perspective should never lead to minimizing the challenges that many people experience. However, I believe it is important to present a complete picture, because otherwise we will never fully understand what ADHD is. In our research group, we are working hard to investigate the positive aspects of ADHD and other neurodevelopmental conditions.

That is precisely why I found it valuable to participate in this interview. It provides an opportunity to broaden the conversation about ADHD. Not only by looking at the difficulties people face, but also by exploring the talents, qualities, and strengths that may be associated with ADHD. I appreciate that Libelle is giving attention to this topic, and I hope the article contributes to greater understanding, recognition, and a more balanced view of ADHD.

Martine

ADHDawareness, NWO Vidi

New article in press: what do people with ADHD think about Neurodiversity?

Okt 2026: Neurodiversiteit… Het is een hot topic waar steeds meer aandacht voor is. Het concept van neurodiversiteit verwijst naar de variatie in het menselijk denken en functioneren. In tegenstelling tot de klassiekere conceptualisaties door psychiaters in de jaren 60 worden aandoeningen zoals ADHD en autisme niet meer gezien als een “stoornis” die eigen is aan de persoon zelf. Binnen het neurodiversiteitsdenken wordt ADHD bijvoorbeeld gezien als een andere manier van denken en functioneren: niet beter of slechter, gewoon anders. Het woord “neurotypisch” verwijst doorgaans naar mensen die bij de middenmoot of meerderheid behoren terwijl de term “neurodivergent” verwijst naar onder andere mensen met bijvoorbeeld ADHD, autisme, of dyslexie.

Er wordt al veel gesproken en geschreven over neurodiversiteit, ook worden de eerste studies al gedaan naar dit onderwerp. Wat nog onbekend is: wat vinden mensen met ADHD zelf van dit concept? Samen met Impuls & Woortblind (de Nederlandse organisatie voor mensen met ADHD, dyslexie en dyscalculie) zetten we een vragenlijst op om dit te bevragen. Hierin werkten we samen met het Platform Wetenschap ADHD, een unieke samenwerking (co-creatie) die wetenschappers, behandelaren en ervaringsdeskundigen rondom ADHD bij elkaar brengt. Uiteindelijk konden we antwoorden verzamelen van 224 volwassenen met ADHD.

De meeste mensen (86%) hadden wel al eens gehoord van neurodiversiteit en 76% vond het neurodiversiteitsdenken een aantrekkelijke manier van denken. Mensen met ADHD definieerden neurodiversiteit op veel verschillende manieren, wat duidelijk maakt dat het concept geen eenduidige definitie heeft. Belangrijker is misschien nog dat volwassenen met ADHD in Nederland die de vragenlijst invulden zowel voor- als nadelen zagen aan het neurodiversiteitsdenken. Zo waren ze erg te spreken over het feit dat het concept van neurodiversiteit kan bijdragen aan meer acceptatie, erkenning en normalisatie van diversiteit. Ook het feit dat neurodiversiteit over iedereen gaat (iedereen heeft namelijk een unieke manier van zijn en denken), een neutralere term is dan medische diagnoses en minder dwingt om in hokjes te denken, vonden veel deelnemers positief.

Tegelijkertijd gaven ze ook aan dat het concept neurodiversiteit wat vaag en breed kan zijn, want over wie hebben we het dan nog als het over iedereen gaat? En krijg je dan nog wel toegang tot zorg als het “gewoon maar” een andere manier van zijn en denken is? Toch is 64% van de deelnemers het eens dat het klassieke deficit-denken hand wel in hand kan gaan met het nieuwere neurodiversiteitsdenken (zie onderstaande figuur).

Onze resultaten tonen aan dat er nog veel discussie is over neurodiversiteit, met voor- en nadelen en met voor- en tegenstanders, ook binnen neurodivergente groepen zoals mensen met ADHD. We zullen ongetwijfeld nog veel veranderingen zien in hoe neurodiversiteit wordt gedefinieerd en hoe mensen zich daartoe verhouden. Het is alleszins belangrijk dat, wanneer we spreken over iets als neurodiversiteit en zeker neurodivergentie, we dat doen samen met de mensen over wie het gaat. Dit onderzoek is daarmee ook een belangrijk eerste samenwerkingsproduct uit het Platform Wetenschap ADHD.

Ben je benieuwd naar de volledige paper? Die kan je hier terugvinden:

De Roubaix, A., Schippers, L. M., Abels, R., Van Casteren, P., Franke, B., Greven, C. U., Hoekstra, P. J., Hurks, P. P. M., Meilink, A., Pereira, R. R., Scheres, A., Sobolewska, A. M., Van De Velde, H., Dekkers, T. J., & Hoogman, M. (2026). Perceptions of the Neurodiversity Concept: Threat or Opportunity for Adults With ADHD? Neurodiversity, 4. https://doi.org/10.1177/27546330261490602

Oct 2026: Neurodiversity is a hot topic that is receiving increasing attention. The concept of neurodiversity refers to the natural variation in human thinking and functioning. In contrast to more traditional conceptualizations developed by psychiatrists in the 1960s, conditions such as ADHD and autism are no longer viewed solely as disorders that reside within the individual. Within the neurodiversity paradigm, ADHD, for example, is seen as a different way of thinking and functioning: not better or worse, simply different. The term neurotypical generally refers to people whose cognitive and behavioral characteristics fall within the majority or average range, whereas neurodivergent refers to people with conditions such as ADHD, autism, or dyslexia.

Much has already been said and written about neurodiversity, and the first scientific studies on the topic have begun to emerge. What remains largely unknown, however, is how people with ADHD themselves view this concept. Together with Impuls & Woortblind (the Dutch organization for people with ADHD, dyslexia, and dyscalculia), we developed a survey to explore this question. The project was conducted in collaboration with the Platform Wetenschap ADHD, a unique co-creation initiative that brings together researchers, clinicians, and individuals with lived experience of ADHD. Ultimately, we collected responses from 224 adults with ADHD.

Most participants (86%) had heard of neurodiversity before, and 76% considered the neurodiversity perspective an appealing way of thinking. People with ADHD defined neurodiversity in many different ways, underscoring the absence of a single, universally accepted definition of the concept. Perhaps more importantly, Dutch adults with ADHD who completed the survey identified both advantages and disadvantages of the neurodiversity perspective.

Participants were particularly positive about the idea that neurodiversity may promote greater acceptance, recognition, and normalization of human differences. Many also appreciated that neurodiversity applies to everyone, since everyone has their own unique way of being and thinking. In addition, they viewed the concept as a more neutral term than medical diagnoses and as a framework that places less emphasis on categorizing people into rigid boxes.

At the same time, participants noted that the concept of neurodiversity can be somewhat vague and broad. If neurodiversity applies to everyone, they asked, who exactly are we referring to? They also questioned whether people would still have adequate access to care and support if ADHD were regarded as “just” a different way of being and thinking. Nevertheless, 64% of participants agreed that the traditional deficit-based perspective and the newer neurodiversity perspective can coexist and complement one another (see figure below).

Our results show that there is still much discussion surrounding neurodiversity, with both advantages and disadvantages, and with supporters as well as critics, including within neurodivergent groups such as people with ADHD. We will undoubtedly continue to see many changes in how neurodiversity is defined and how people relate to it. It is important, in any case, that when we talk about something like neurodiversity, and especially neurodivergence, we do so together with the people whom it concerns. This study therefore also represents an important first collaborative product of the Dutch ADHD Science Platform.

Are you curious about the full paper? You can find it here:

De Roubaix, A., Schippers, L. M., Abels, R., Van Casteren, P., Franke, B., Greven, C. U., Hoekstra, P. J., Hurks, P. P. M., Meilink, A., Pereira, R. R., Scheres, A., Sobolewska, A. M., Van De Velde, H., Dekkers, T. J., & Hoogman, M. (2026). Perceptions of the Neurodiversity Concept: Threat or Opportunity for Adults With ADHD? Neurodiversity, 4. https://doi.org/10.1177/27546330261490602

ADHD and creativity, NWO Vidi, Positive aspects of ADHD

Team present at the 2026 EUNETHYDIS meeting in Leuven (and brings home a poster award)

Okt 2026: Dit jaar trokken we met ons team naar Leuven in België voor de 37e editie van de jaarlijkse EUNETHYDIS-meeting. Dit congres brengt onderzoekers en clinici uit heel Europa samen rond ADHD. Naast het ontmoeten van collega’s en het leggen van nieuwe contacten, is het ook dé plek om op de hoogte te blijven van de nieuwste wetenschappelijke inzichten.

Amy de Roubaix, Jennifer de Smidt, Lessa Schippers & Han Fang + Martine Hoogman (not in the picture)

Ook dit jaar passeerden heel wat interessante studies de revue. Zo stelde men een project voor waarbij samen met mensen die op de wachtlijst staan voor een ADHD-diagnose, een psycho-educatieve app werd ontwikkeld. Daarnaast leerden we over de ontwikkeling van een virtuele assistent die getraind werd om betrouwbare informatie over ADHD te geven.

Een thema dat op verschillende momenten terugkwam, was taal. Hoe spreken we over ADHD? En welke woorden gebruiken we om mensen met ADHD te beschrijven? Daarbij werd benadrukt dat er geen universeel juiste taal bestaat waar iedereen zich in kan vinden. Wel groeit het bewustzijn dat bepaalde termen misschien beter vermeden worden. Zo werd bijvoorbeeld de term “healthy controls” ter discussie gesteld. Want wat bedoelen we precies als we een controlegroep “gezond” noemen? En wat zegt dat dan impliciet over mensen met ADHD?

Ook op het vlak van ouderbegeleiding werden interessante inzichten gedeeld. Zo bleek dat het niet alleen belangrijk is om ouders vaardigheden aan te leren, maar ook om hun vertrouwen in die vaardigheden te versterken. Rollenspellen tijdens therapie blijken daarbij een belangrijke rol te spelen.

Daarnaast leerden we meer over genetisch onderzoek naar ADHD. Daarbij werd erop gewezen dat veel grote genetische studies gebruikmaken van gegevens van deelnemers die werden gediagnosticeerd in de tijd van de DSM-IV. Omdat ADHD en autisme toen niet samen gediagnosticeerd konden worden, weerspiegelen deze onderzoeksgroepen mogelijk niet volledig de diversiteit van de ADHD-populatie die we vandaag kennen, waarin beide diagnoses regelmatig samen voorkomen.

Ook het onderzoek uit onze onderzoeksgroep werd voorgesteld tijdens de postersessies. Vier onderzoekers presenteerden hun recente werk rond positieve aspecten van ADHD. Han Fang (PhD student) stelde haar meta-analyse over creativiteit bij ADHD voor. Lessa Schippers (PhD student) presenteerde haar onderzoek naar de positieve eigenschappen die ouders zien bij hun kind met ADHD en/of autisme. Jennifer de Smidt (PhD student) gaf een inkijk in de eerste resultaten van haar studie naar zowel de positieve als de uitdagende kanten van impulsiviteit bij ADHD, en naar de contextfactoren die bepalen hoe impulsiviteit tot uiting komt. Amy De Roubaix (Postdoc) presenteerde haar onderzoek naar de positieve eigenschappen die leerkrachten herkennen bij kinderen met ADHD, autisme, DCD, TOS en leerstoornissen.

Als mooie afsluiter won dat laatste onderzoek bovendien één van de twee Alessandro Zuddas poster awards die tijdens het congres werden uitgereikt. Kortom, het was opnieuw een inspirerende editie vol nieuwe ideeën, boeiende gesprekken en verrassende inzichten. We kijken nu al uit naar de volgende EUNETHYDIS-meeting in Uppsala.

Oct 2026: This year, our team headed to Leuven in Belgium for the 37th edition of the annual EUNETHYDIS meeting. This conference brings together researchers and clinicians from across Europe to focus on ADHD. Beyond meeting colleagues and making new connections, it is also the ideal place to stay up to date with the latest scientific insights.

A number of interesting studies were presented again this year. For instance, a project was introduced in which a psycho-educational app was developed in collaboration with people on the waiting list for an ADHD diagnosis. We also learned about the development of a virtual assistant trained to provide reliable information about ADHD.

One recurring theme was language. How do we talk about ADHD? And what words do we use to describe people with ADHD? It was emphasized that there is no universally “correct” language that everyone agrees on. However, there is growing awareness that certain terms might be best avoided. The term “healthy controls,” for instance, was called into question. After all, what exactly do we mean when we label a control group “healthy”? And what does that implicitly imply about people with ADHD?

Interesting insights were also shared regarding parental guidance. It emerged that it is important not only to teach parents skills but also to strengthen their confidence in those skills. Role-playing during therapy proves to play a significant role in this regard.

In addition, we learned more about genetic research in ADHD. It was noted that many large-scale genetic studies utilize data from participants diagnosed during the DSM-IV era. Because ADHD and autism could not be diagnosed concurrently at that time, these study cohorts may not fully reflect the diversity of the ADHD population as we know it today, where the two diagnoses frequently co-occur.

Research from our group was also showcased during the poster sessions. Four researchers presented their recent work focusing on the positive aspects of ADHD. Han Fang (PhD student) presented her meta-analysis on creativity in ADHD. Lessa Schippers (PhD student) presented her research on the positive traits parents observe in their children with ADHD and/or autism. Jennifer de Smidt (PhD student) shared preliminary findings from her study examining both the positive and challenging aspects of impulsivity in ADHD, as well as the contextual factors that shape how impulsivity manifests. Amy De Roubaix (Postdoc) presented her research on the positive traits teachers recognize in children with ADHD, autism, DCD, DLD, and learning disabilities.

To top it all off, that final study won one of the two ‘Alessandro Zuddas poster awards’ presented during the conference. In short, it was once again an inspiring edition, full of new ideas, engaging conversations, and surprising insights. We are already looking forward to the next EUNETHYDIS meeting in Uppsala.

ADHD and creativity, NWO Vidi, Positive aspects of ADHD

New publication by PhD-student Han: ADHD and creativity in childhood

September 2026: A new study by Han Fang, Teemu Toivainen, Corina Greven, and Martine Hoogman, published online in the Journal of Experimental Child Psychology, explores the relationship between childhood ADHD traits, writing-based creativity, and later well-being.

Creativity is often discussed as a potential strength associated with ADHD, and some studies in adults support a positive association. However, evidence in children remains limited, particularly for creativity assessed through completed creative products.

Using data from 1,170 children in the Twins Early Development Study, the researchers examined ADHD traits at age 8, creativity in written stories at age 9, and well-being at age 16.

The study found a small negative association between inattentiveness and writing-based creativity. Hyperactivity/impulsivity was not significantly associated with writing-based creativity. The researchers also found no evidence that this form of creativity buffered the association between childhood ADHD traits and lower well-being in adolescence.

These findings underline the importance of being specific when discussing creativity in ADHD. Performance on a written-story task does not capture the full range of creative abilities, and the results cannot be generalized to all forms of creativity or all developmental stages. A small association at the group level also does not determine an individual child’s creative strengths or potential.

Our group’s other (unpublished) qualitative studies in parents of children with ADHD and in teachers identify creativity associated with ADHD, therefore the current findings leave open the possibility of positive associations in other creative domains or at other developmental stages. They also raise questions about whether differences in creativity assessments might help explain the contrasting findings across studies of children and adults.

For our group, developing a balanced understanding of ADHD includes investigating where proposed strengths are supported by evidence and where the picture is more complex. This study highlights the need to examine different forms of creativity across development.

Building on these questions, Han is working on a systematic review and meta-analysis examining ADHD and different domains of creativity in children and adults. This work is not yet published, and we look forward to sharing the findings when they are available.

Read the open-access article:
H. Fang, T. Toivainen, C. U. Greven, M Hoogman, The relationship between product-based creativity and ADHD traits in children and the associations with later well-being,
Journal of Experimental Child Psychology, Volume 274, 2027, 106670, ISSN 0022-0965, https://doi.org/10.1016/j.jecp.2026.106670.

ADHD and creativity, ADHDawareness, NWO Vidi, Positive aspects of ADHD

Lecture about ADHD at the Donders Open day

March 2026: on the 21st of March the Donders Institute opened their doors for the public. On this day many researchers displayed their work; there were lab tours, escape rooms (also ours), short talks, experiments and experiences. Martine gave a lecture about positive aspects of ADHD in the Red Room. The room was full and many questions were answered!

Also our ADHD escape room was open and ready to be played!

NWO Vidi, Other

Wij zoeken deelnemers voor onderzoek naar impulsiviteit!


Waar gaat het onderzoek over?

Impulsiviteit is een belangrijk kenmerk van ADHD. Hoe iemand dat precies ervaart, verschilt per persoon. Dit kan te maken hebben met de omgeving waarin iemand zich bevindt. Met dit onderzoek willen we beter begrijpen hoe volwassenen met ADHD hun impulsiviteit ervaren en welke dingen in hun omgeving daarbij een rol spelen.

Hoe gaat het onderzoek?

Als u mee wil doen aan het onderzoek, vult u een keer een online vragenlijst in over uw ADHD symptomen en de invloed van ADHD op uw dagelijks leven. Dit duurt ongeveer 20 tot 30 minuten. Daarna volgt een eenmalig interview op een moment dat voor u het beste past (dit kan ook s’ avonds of in het weekend). Dit kan zowel online als fysiek plaatsvinden en duurt gemiddeld 30 minuten tot een uur. Ongeveer twee weken na het interview ontvangt u een uitgeschreven versie van het gesprek. We vragen u dan om de inhoud te controleren en eventueel aan te vullen. Daarnaast horen we graag of u in de tussentijd nog nieuwe inzichten heeft gekregen. U krijgt een cadeaubon van 20 euro voor uw deelname.

Bent u geschikt om mee te doen?

We zoeken deelnemers met ADHD (gecombineerde of hyperactieve-impulsieve type). U kunt meedoen aan dit onderzoek als u een officiële ADHD diagnose heeft die minstens één jaar geleden gesteld is, 18 jaar of ouder bent, goed Nederlands kan begrijpen en geen depressie heeft.

Ik wil meedoen

Wilt u meedoen aan deze studie? Lees eerst de informatiebrief goed door:

Klik op de knop hieronder om een mail te sturen als u mee wilt doen aan dit onderzoek. Of stuur een mail met “impulsiviteit” als titel naar jennifer.desmidt@radboudumc.nl


Voor meer informatie over dit onderzoek, lees de informatiebrief of mail uw vragen naar jennifer.desmidt@radboudumc.nl

NWO Vidi, Positive aspects of ADHD

ADHDawarenessMonth Post 4: visiting a.s.r. to share our work with company doctors

We werden vorige week uitgenodigd om een lezing te geven voor medewerkers van verzekeraar a.s.r. en dit over een onderwerp die ons nauw aan het hart ligt: neurodiversiteit, ADHD, en de positieve kanten van anders denken.

Tijdens de lezing bespraken en ervaarden we hoe ieder brein op een unieke manier werkt. Dat is niet alleen helemaal oké, het is ook nog eens waardevol. In sommige situaties is een bepaalde manier van denken juist een voordeel, terwijl in andere contexten een andere aanpak beter werkt. ADHD wordt vaak gedefinieerd aan de hand van wat er misgaat. Maar wat als we ook kijken naar wat er wél goed gaat? Neem nu impulsiviteit. Dat wordt vaak gezien als een risico. Maar het kan er ook voor zorgen dat je snel en doeltreffend reageert in crisissituaties, of dat jij degene bent die wél die wereldreis maakt waar anderen alleen maar over praten.

Een mooie vraag van één van de deelnemers was: hoe brengen we deze boodschap naar beleid, zorg en onderwijs? Tja, meer en sterker onderzoek kunnen ons daar zeker mee op weg helpen en ook het vinden van de juiste partners is daarbij heel belangrijk (neem zeker contact op als jij lijntjes hebt met beleid!). Maar we hoeven daar ook niet op te wachten. We kunnen nu al kleine zaadjes planten door in gesprek te gaan met elkaar over neurodiversiteit, door te kijken naar de unieke talenten binnen het team, en door bespreekbaar te maken wat voor ons wel of niet werkt.

Diversiteit is geen probleem dat opgelost moeten worden. Laat het een kracht zijn die ons verder brengt. Want als we allemaal op dezelfde manier zouden denken en doen, zou de wereld maar een saaie plek zijn.